„Apostazja stanowi złamanie przepisu kanonu 209 § 1, który zobowiązuje wiernych do zachowania wspólnoty z Kościołem. Wspólnota musi być zachowana w wierze, sakramentach i dyscyplinie. Jest to przepis zobowiązująco uprawniający, gdyż wierny ma prawo i obowiązek do zachowania wspólnoty. Zachowanie wspólnoty z Kościołem to podstawowe kryterium legitymizacji i główna granica wykonywania wszystkich obowiązków i uprawnień przez ochrzczonych, także tych, które uszczegółowiają te wprowadzone omawianym przepisem, a więc obowiązekprowadzenia życia świętego (kan. 210), obowiązek i uprawnienie do apostolatu (kan. 211) i prawo do otrzymania posługi słowa i sakramentów (kan. 213). Apostazja to jedno z przestępstw przeciwko religii i jedności Kościoła, stypizowane w kanonie 1364 Kodeksu Prawa Kanonicznego. Zagrożone jest ono karą ekskomuniki, wiążącą z mocy prawa”.

● KODEKS PRAWA KANONICZNEGO
kan. 209 § 1 • Wierni zobowiązani są – każdy przez swoje własne działanie – zachować zawsze wspólnotę z Kościołem.
kan. 210 • Wszyscy wierni, zgodnie z własną pozycją, winni starać się prowadzić życie święte, przyczyniać się do wzrostu Kościoła i ustawicznie wspierać rozwój jego świętości.
kan. 213 • Wierni mają prawo otrzymywać pomoce od swoich pasterzy z duchowych dóbr Kościoła, zwłaszcza zaś słowa Bożego i sakramentów.
kan. 1364 § 1 • Odstępca od wiary, heretyk lub schizmatyk podlega ekskomunice wiążącej mocą samego prawa. […]

Close Menu